Groninger hiv-zaak

Amsterdam 22 augustus 2007 - Stillevens n.a.v. Groninger Hiv -zaak. De drie verdachten van de Groningse hiv-zaak blijven voorlopig vastzitten. Dat bleek woensdag tijdens de pro-formazitting voor de rechtbank in Groningen. De volgende pro-formazitting is maandag 5 november. De rechtbank streeft ernaar de zaak in januari inhoudelijk te behandelen. Na de aanhouding van de verdachten zijn vier nieuwe aangiften gedaan, die politie en justitie nog moeten onderzoeken. Het dossier is bovendien nog niet compleet omdat het medisch onderzoek niet is afgerond. De advocaat van de 48-jarige Wim D. uit Scharmer had verzocht tot schorsing en opheffing van de voorlopige hechtenis van zijn cliënt, maar de rechtbank ging daar niet in mij omdat zij de feiten te ernstig vindt. Twee van de drie verdachten waren woensdag in de rechtbank; D. en zijn 49-jarige partner Peter M. uit Scharmer. De 39-jarige Hans J. uit Groningen was er niet. Het Openbaar Ministerie (OM) verdenkt de drie mannen van zware mishandeling met voorbedachte rade. Ook legt het de mannen verkrachting, het hebben van seks met een onmachtige en het leveren van verboden middelen aan de slachtoffers ten laste. Tijdens de zitting bleek dat Peter M. zich uitgaf als arts tegenover zijn slachtoffers. Toen bleek dat hij aids had, kreeg hij een fatalistische instelling. De verdachte liet slachtoffers brieven schrijven waarin stond dat ze ten dienste waren van M. Justitie vermoedt dat hij het met hiv besmette bloed in de anus van zijn slachtoffers heeft geïnjecteerd. Als spel tapten de verdachten bij elkaar het besmette bloed af, waarna ze dit ook weer bij elkaar inspoten. Wim D. zou degene zijn geweest die via chatboy.nl en gaychat.nl mannen naar de seksfeesten probeerde te krijgen. Hij verklaarde zelf niets te weten van het drogeren en injecteren en zei bovendien nooit slachtoffers te hebben besmet via seksueel contact. "Ik werd pas op de hoogte van die feiten gesteld tijdens het verhoor", verklaarde hij. "Ik heb niemand besmet en niemand willen besmetten foto

© Jan van Breda 2007